„Od Lipiec rozniosło się dzwonienie na Anioł Pański, a niekiedy dochodziły turoty wozów, szczęki naostrzanych kos i dalekie, dalekie śpiewania, złocista kurzawa zachodu przysłaniać jęła całą wieś i pola wszystkie, i lasy. Dziad podniósł się, spędził psa, poprawił torebek i wsparłszy się na kulach rzekł: - Ostańcie z Bogiem, ludzie kochane.”